2008-04-17

www.OOR.nl

IAN ANNESSON/JEWELS IN A BOX (VULCANO/HEARTSELLING)

rootsrock-blues-country

De uit het Duitse Roergebied afkomstige Ian Annesson had al diverse bandjes doorlopen toen hij in 2005 Ton Engels tegen het lijf liep. Deze Limburgse duivelskunstenaar fungeert als co-producer van zijn debuut, is op enkele tracks te horen en schreef deels mee aan de songteksten. Een behaaglijk steuntje in de rug, al mag Annisson best op zijn eigen merites beoordeeld worden. We hebben het hier namelijk over zowel een puike componist als gitarist, terwijl zijn stem af en toe referenties oproept aan die van de Britse bluesman Ian Parker. En voor de goede orde: dan praten we over soul met een hoofdletter S.

Van de smachtende binnenkomer Try To Put It Right, via een heftige boogie a la John Lee Hooker als het veelzeggend betitelde Testosterone die je broekspijpen laat wapperen tot de indrukwekkend afsluitende soloakoestische versie van Ryan Adams' Let It Ride. Het klopt allemaal als de spreekwoordelijke bus. Een liefdesliedje als Caroline met prachtige vocale harmonieën en geschraagd door dramatisch pianospel en een Youngiaanse gitaarsolo die je horen en zien doet vergaan verdient het om ingelijst te worden. Jewels In A Box, inderdaad. Daar is geen woord van gelogen.

Marcel Haerkens

2008-09-21

©Gitarist

www.gitarist.nl, www.interface.nl, www.slagwerkwereld.com

CD IAN ANNESSON
JEWELS IN A BOX (VULCANO)

‘Jewels In A Box’ is het debuut van* Ian* (spreek uit: Jan) *Annesson*,
een Duitse zanger/liedjesschrijver die stilistisch ergens tussen elektrische blues en alternatieve country hangt. Annesson is gezegend met een goede zangstem en een vette Amerikaanse uitspraak, en in
combinatie met een setje sterke songs zorgt dat voor een ronduit overtuigend rootsalbum. Luister even naar /Tell It To The Mirror /en de ruige boogie /Testosterone/ (fijnzinnig getimede elektrische herrie) en naar de akoestische ballad /Let It Ride/, en je krijgt een goede indruk van de reikwijdte van deze multi-instrumentalist. (Martijn Govers)
©Gitarist 208, juli 2008

Algemeen hoofdredacteur
Gitarist, Interface, Slagwerkkrant

2008-04-14
www.OOR.nl

MOORDLIJST WEEK 18

MOORDLIJST WEEK 21

MOORDLIJST WEEK 18

01 (01) Foals - Antidotes
02 (03) Ian Annesson - Jewels In A Box
03 (04) dEUS - Vantage Point

2008-04-16

www.Bluesbreeker.nl

Jewels In A Box - Ian Annesson

Duitsland kent niet zo’n bekende bluesscene als Nederland en België maar zo nu en dan komt er een talent bovendrijven dat weet te verrassen.
In dit geval heb ik het over het jonge Duitse muzikale talent Ian Annesson. Met zijn debuut cd, opgenomen bij The Vulcano studio in het Limburgse Panningen, verrast hij vriend en vijand mocht hij überhaupt vijanden hebben.
Bijna alle tracks zijn van eigen hand of in samenwerking met Ton Engels geschreven en gearrangeerd. Track twaalf, de laatste op de cd, is afkomstig van Ryan Adams.

Ian Annesson beschikt over bijzondere kwaliteiten. Buiten dat hij een uistekend en ook prettig stemgeluid heeft, is hij ook een meester op mondharmonica, gitaar en dobro. Maar ook zijn slidewerk is goed om te horen. Neem bijvoorbeeld eens de track ‘Testosterone’ waarbij hij zowel zijn zang, mondharmonica en gitaar heeft gecombineerd met als resultaat een pittig en vooral vet nummer dat de bluesrock benaderd. Het nummer ‘Long Gone’ is daar tegenover een rustig nummer dat je als ballad kunt omschrijven. Een song die zeker commercieel hoge ogen kan gooien en zeker Top 40 waardig is.
Doordat hij diverse muziekstijlen op de cd heeft verzameld, krijg je een goed gevarieerd geheel dat totaal niet verveelt. Er zit ook geen enkele dip in deze verzameling songs, het hoge niveau dat hij met het eerste nummer ‘Try To Put It Right’ inzet gaat over de gehele linie zo door.
En wat nog belangrijker is, iedere muziekstijl kun je hem toeschrijven, of het nu Chicago blues, Texas blues, country blues of blues uit de Mississippi delta is het klinkt allemaal goed en strak. Je zou je haast afvragen of hij al jarenlang in het blueswereldje rondloopt.
Nee, laten we nu niet zeggen dat Duitsland geen talent heeft in de blues, dat wordt met “Jewels In A Box” terdege gelogenstraft.
Dit is een debuut cd van absolute klasse die je zelden tegenkomt. In de toekomst zal het lastig voor hem worden om een opvolger van dit niveau te maken. Maar mocht de samenwerking met The Vulcano voortgezet worden dan zal dat totaal geen probleem opleveren. Want ook de productie staat als een huis.

“Jewels In A Box” is uitstekende productie en daarmee een absolute aanrader die in je player hoort te zitten om herhaaldelijk te draaien.

2008-06-11

Ian Annesson - Jewels in a box

Onlangs werd er bij ons gevraagd naar ene Ian Annesson."Kun je die naam even voor me spellen want die ken ik nog niet" was mijn antwoord. Afin, de computer en ik vonden al snel de cd en de bestelling was gauw gedaan. Toen de plaat binnen kwam was ik wel even benieuwd naar deze Ian. Tja en dan kun je aangenaam verrast worden als je nog blanco bent zogezegd. Dit album lijkt wel op een masterclass singersongwriting waar je haast bang van wordt, zeker als je nagaat dat dit zij debuut album is! Ian is een jonge man afkomstig uit het Ruhrgebied. Hij heeft veel ervaring opgedaan met en als gitarist voor anderen en put voor de songteksten uit eigen ervaring. De ontmoeting met producer Ton Engels stuurde uiteindelijk op dit album aan. "Try to put it right" is de eerste song die mede door de mandoline de echo van Soul Asylum's "Runaway train" oproept. Hierin roept Ian z'n vriendin op om samen beter te communiceren."Caroline" heeft de echo van Ryan Adams. "All is fair...Mary" heeft zo'n lekkere twang gitaar en een onweerstaanbaar heerlijk refrein vol melodie.Ballades als "Long gone"en "Color light lullaby" zijn de fraaie rustmomenten op dit album. In het nummer "Roadtested" komt het beste van Ian samen in een prachtsong met een heerlijke kadanz die je zo op sleeptouw neemt naar onbekende oorden in het hart van Amerika. Gevolgd door de blues in "Testosterone" waarin de mondharmonica en de gitaar de boel op smaak brengen. "A letter to Sophia Loren" is een juweeltje in beste Jimmy LaFave traditie. "Tell it to the mirror" heeft door de surf gitaar een onweerstaanbaar studio-sport-ritme met een Jerry Lee Lewis kicks-ass-vibe! Afsluiter is de Ryan Adams cover "Let it ride".Het is een verademing om weer eens zo'n ongecompliceerd en divers album te horen. Ian combineert in zijn muziek Americana, blues, acoustica, madoline en een soulvolle stem tot een oprechte en onweerstaanbare mix. Bovendien is dit het type groeiplaat als Ryan Bingham's "Mescalito"' waar liefhebbers (en vaders!) graag hun tanden in zetten. Take Root 2008 ?? Graag !!

(GJG 9,7)

2008-06-07

Fret-nummer

IAN ANNESSON

americana/blues

Jewels In A Box

(Vulcano Records)

Na geruime tijd als gitarist bij diverse bands en artiesten (Danny Vera) gespeeld te hebben, besloot de van oorsprong Duitse Ian Annesson zelf een plaat op te nemen. Samen met producer/songschrijver Ton Engels dook hij de studio in met als resultaat Jewels In A Box, een album waarop laidback americana wordt afgewisseld met stevige blues. Op nummers als Long Gone laat Annesson horen niet alleen overweg te kunnen met de snaren van de elektrische en akoestische gitaar, maar ook met die van de slide, lapsteel en de mandoline. Instrumenten waarmee hij een lekker Nashvilliaans briesje de huiskamer weet binnen te blazen. Een bries die ook de geest van Ryan Adams laat rondwaaien in een cover van Let It Ride als afsluiter van deze heerlijke plaat. Let it ride, let it roll!

2008-05-27

www.bndestem.nl/algemeen/cultuur

Alderliefste, Annesson, Yuri Honing, Neil Diamond

...René van der Velden PLAY Bij Americana denken we aan het platteland, countrymuziek uit Nashville, de stoffige landwegen in Texas of uit de Mississippi opgediepte Deltablues. We denken niet aan een man met een akoestische gitaar die op zijn paard door de wildernis van het Ruhrgebied trekt.

Toch is Ian Annesson daar geboren en getogen. Op zijn debuut Jewels In A Box klinkt zijn grote voorliefde voor artiesten als Steve Earle, John Lee Hooker, Hank Williams en Ryan Adams door.

Annesson werkte samen met prima Nederlandse muzikanten.

Naast de prachtige stem en de diepgang van zijn woorden valt vooral het weergaloze gitaarspel van de Duitser op.

Want versterkt weet hij ook wat boogie is, zoals het dampende Testosterone bewijst. Zowaar een groot talent...

Wim van Leest